Hikayeler büyülü hissettirmeli.

Tohumlar 2022'de Kosta Rika'da, oğlum doğduktan sonraki o tatlı telaşlı haftalarda atıldı. Yeni bir yapay zeka aracı çıkmıştı; bir cümle yazıyordunuz, size bir resim çiziyordu. Bir yandan kendi kendime yazılım geliştirmeyi öğreniyordum ve onunla oynamaya devam ettim. Harika bir teknolojiydi, şüphesiz. Ama bir ürün peşinde değildim. Sadece eğleniyordum.

İki yıl sonra ABD'ye dönmüştük. Fender'da — gitar şirketinde — teknoloji alanında bir işim vardı ve oğlum iki yaşına basıyordu. Okumaya başlıyordu. Gerçekten okumaya. Olması gerekenden çok daha erken bir yaşta.

Ben de biraz saçma bir şey yapmaya başladım. Yapay zeka sohbet robotundan ona kısa ve özel bir hikaye yazmasını istiyordum — o gün merak ettiği bir şey ya da az önce yaptığı komik bir şey hakkında. Sonucu bir Google Dokümanına yapıştırıyordum ve koltukta birlikte okuyorduk.

Sonra resimler istedim. Her sayfa için yapay zekadan o paragraf için bir görsel oluşturmasını istedim ve bunu metnin üzerine yapıştırdım. Bir resimli kitabın Frankenstein versiyonuna benzeyen bir şey elde edene kadar bunu elle, sayfa sayfa yaptım — çizimler sayfadan sayfaya hiçbir zaman tam uymuyordu. Önemli değildi. Onları çok sevdi.

O sıralarda, iPhone için uygulamalar geliştirme konusunu merak etmeye başlamıştım. Bir karar verdim: Her şeyi gerçek bir uygulamaya dönüştürecektim. Zorlu bir süreçti. Tam olarak anlamadığım kodları yazdığım, bir şeyleri bozduğum, gece 1'de yanıtlar aradığım, hevesimin kırıldığı ama yine de bir yolunu bulduğum haftalar... Ta ki bir gün çalışana kadar. Tek bir fikirden üretilmiş, tamamen resimli bir hikaye, tam orada, bir telefonda duruyordu.

Ve tüm bu süre boyunca onu gerçekten kullanıyordum. Oyun alanında dizini sıyırdıysa, dizini sıyıran küçük bir çocuk hakkında bir hikaye yapıyordum. Bir şeyden korkuyorsa, önce bir hikayede onunla yüzleşiyorduk. Sadece neşelenmemiz gerekiyorsa, neşeleniyorduk. Günlük yaşam anında hikayelere dönüştü. Okumak birlikte yaptığımız bir şey olmaktan çıktı — onun sahip olduğu bir şey haline geldi.

Şimdi dört yaşında. Tamamen kendi kendine, inanılmaz ileri düzeyde kitap okuyor. Yerel kütüphanemizden binden fazla kitap okudu; bu da sadece dünyanın çoğunun erişemediği bir şeye sahip olduğumuz için ailemizin 16.000$'dan fazla tasarruf ettiği anlamına geliyor.

Bunu çok düşünüyorum. O kütüphaneye sahip olmayan çocukları. Yanlarına oturup kitap okuyacak vakti olan kimsesi olmayan çocukları. Ve ortalama bir Amerikalı yetişkinin yılda bir kitaptan az okuduğu gerçeğini.

Derken uygulama herkesin kullanımına açıldı. Ve sadece dört yaşındaki bir çocuğun kullandığı bir şey olmaktan çıktı. Dokuz yaşındaki çocuklar gelip koca seriler oluşturdu. On iki yaşındaki çocuklar ejderha evrenleri türetmeye başladı. Gençler keşfedip içinde yaşamak istedikleri karakterlerle gizem, bilim kurgu ve genç yetişkin dünyaları kurdu. Böylece ürün onlarla birlikte büyüdü; karton kitaplardan ileri düzey genç yetişkin kitaplarına kadar altı yaşa uygun profil segmenti eklendi. Her segment için yerleşik güvenlik filtreleri sayesinde, bir ebeveyn uygulamayı her yaştaki çocuğuna güvenle verebilir ve karşısına çıkan içeriklerin ona uygun olacağını bilir.

Tek bir çocuk için başlayan bu yolculuk, artık hikayesinin resimli gerçek bir kitaba dönüşmesini ve bu kitabı büyütmeyi isteyen her yaştan ve her yerden herkes için.